قراردادهای هوشمند چیست؟ راهنمایی جامع برای مبتدیان

قراردادهای هوشمند برای چیست؟

تصور کنید که میخواهید خانه خود را بفروشید. این یک فرایند نسبتاً پیچیده و دلهره آور است که مستلزم بسیاری از مدارک، ارتباط با شرکت ها و افراد مختلف و همچنین سطح بالایی از خطرات مختلف است. به همین دلیل است که اکثریت مطلق فروشندگان خانه تصمیم می گیرند یک بنگاه معاملات ملکی پیدا کنند که با تمام اوراق و مدارک سرو کار داشته باشد، ملک را به بازار عرضه کرده و هنگام شروع مذاکرات به عنوان واسطه عمل کند.

علاوه بر این، آژانس خدمات محافظتی را ارائه می دهد که به ویژه در چنین معاملاتی بسیار مفید است. زیرا مبالغ مربوطه معمولاً بسیار زیاد است و شما واقعاً نمی توانید به شخصی که با آن سر و کار دارید کاملا اعتماد کنید. با این وجود پس از معامله موفق نمایندگان فروشنده و خریدار حدود هفت درصد از قیمت فروش را به عنوان کارمزد خود تقسیم می کنند. این میزان خسارت مالی قابل توجهی را برای فروشنده رقم می زند.

شرایطی از این دست است که قراردادهای هوشمند واقعاً مفید واقع می شوند و به طور موثر انقلابی در کل صنعت ایجاد می کنند. شاید بتوان گفت که مهم ترین مسئله ای را که حل می کنند مسئله اعتماد است. قراردادهای هوشمند بر اساس اصل "اگر-آنگاه" کار می کنند این بدان معناست که مالکیت خانه تنها هنگامی که مبلغ توافق شده به سیستم ارسال شود، به خریدار منتقل می شود.

آنها همچنین به عنوان خدمات سپرده کار می کنند به این معنی که هم پول و هم حق مالکیت دقیقاً همزمان در سیستم ذخیره می شود و برای طرف های شرکت کننده توزیع می شود. علاوه بر این صدها نفر شاهد تائید معامله هستند بنابراین تحویل بدون خطا تضمین می شود. از آنجا که اعتماد بین طرفین دیگر مسئله ای نیست پس نیازی به واسطه هم نیست. تمام کارکردهایی که یک بنگاه املاک انجام می دهد می تواند از قبل در یک قرارداد هوشمند برنامه ریزی شود، در حالی که به طور همزمان هم فروشنده و هم خریدار مبالغ قابل توجهی پس انداز می کنند.

و این فقط یک نمونه از کاربردهای قراردادهای هوشمند است. آنها قادر به تبادل پول، دارایی و هر چیز ارزشمند دیگری هستند. از شفافیت کامل اطمینان حاصل می کنند، از خدمات و اتهامات همراه یک واسطه پرهیز می کنند و مشکل اعتماد بین طرفین را ریشه کن می کنند. کد یک قرارداد هوشمند خاص شامل کلیه شرایط و ضوابطی است که طرفین توافق کرده اند و اطلاعات مربوط به معامله خود در یک بلاکچین (یک دفتر ثبت عمومی غیرمتمرکز و توزیع شده) ثبت می شود.

undefined

قراردادهای هوشمند چگونه کار می کنند؟

به بیان ساده قراردادهای هوشمند بسیار شبیه دستگاه های فروش هستند. شما فقط به مقدار لازم یک ارز دیجیتال را در قرارداد هوشمند می ریزید و سپرده، حق مالکیت خانه، گواهینامه رانندگی یا هر چیز دیگری در حساب شما قرار می گیرد. کلیه قوانین و مجازات ها نه تنها توسط قراردادهای هوشمند از قبل تعیین شده بلکه توسط آنها اعمال می شود.

وابستگی متقابل

یک قرارداد هوشمند می تواند به تنهایی کار کند اما همچنین می تواند همراه با هر تعداد قرارداد هوشمند دیگر نیز اجرا شود. زمانی که به یکدیگر وابسته باشند، می توانند به گونه ای تنظیم شوند. به عنوان مثال: اتمام موفقیت آمیز یک قرارداد هوشمند خاص می تواند شروع یک قرارداد دیگر را در پی داشته باشد. از نظر تئوری کل سیستم ها و سازمان ها می توانند به طور کامل با قراردادهای هوشمند کار کنند. تا حدی که این مسئله در حال حاضر در سیستم های مختلف ارزهای دیجیتال پیاده سازی شده است. جایی که همه قوانین از قبل تعریف شده اند و به همین دلیل، شبکه خود می تواند به طور مستقل عمل کند.

اساس قراردادهای هوشمند

اساساً ، در هر قرارداد هوشمند سه قسمت انتگرال وجود. مورد اول امضا کنندگان است، دو یا چند طرف با استفاده از قرارداد هوشمند و با استفاده از امضاهای دیجیتالی با شرایط بیان شده بین یکدیگر، موافق یا مخالف هستند.

مورد دوم موضوع توافق نامه است که فقط می تواند شیئی باشد که در محیط قرارداد هوشمند وجود داشته باشد. متناوباً قراردادهای هوشمند باید بدون مانع و مستقیم به هدف دسترسی داشته باشند. حتی زمانی که قراردادهای هوشمند برای اولین بار در سال 1996 مورد بحث و بررسی قرار گرفتند، این هدف خاص بود که توسعه آنها را متوقف کرد. این مشکل تنها پس از ظهور اولین ارز دیجیتال در سال 2009 تا حدی حل شد.

سرانجام هر قرارداد هوشمند باید شامل شرایط خاصی باشد. این اصطلاحات باید به صورت کامل ریاضی و با استفاده از یک زبان برنامه نویسی متناسب با شرایط خاص قرارداد هوشمند شرح داده شوند. که شامل الزاماتی است که از همه طرف های شرکت کننده انتظار می رود و همچنین کلیه قوانین، پاداش ها و مجازات های مربوط به شرایط گفته شده است.

محیط

برای وجود و عملکرد صحیح آنها قراردادهای هوشمند باید در یک محیط مناسب و خاص کار کنند. اول از همه محیط نیاز به استفاده از رمزنگاری کلید عمومی دارد که کاربران را قادر می سازد با استفاده از کدهای رمزنگاری منحصر به فرد و خاص خود برای معامله ثبت نام کنند. این سیستم دقیقاً اکثریت مطلق ارزهای دیجیتال موجود است که از آن استفاده می کنند.

ثانیا آنها به یک پایگاه داده باز و غیرمتمرکز احتیاج دارند که همه افراد طرف قرارداد می توانند به آن اعتماد کامل داشته و کاملاً خودکار باشند. علاوه بر این، برای اجرای قرارداد هوشمند باید کل محیط را غیر متمرکز کرد. بلاکچین به ویژه بلاکچین اتریوم، محیط مناسب برای قراردادهای هوشمند است.

سرانجام منبع داده های دیجیتالی مورد استفاده قرارداد هوشمند باید کاملاً قابل اعتماد باشد. این امر مستلزم استفاده از گواهی های امنیتی SSL، HTTPS و سایر پروتکل های اتصال ایمن است که قبلاً به طور گسترده مورد استفاده قرار گرفته اند و به طور خودکار در اکثر نرم افزارهای مدرن اجرا می شوند.

قراردادهای هوشمند چه چیزی به شما می دهند؟

خودمختاری و استقلال: قراردادهای هوشمند نیاز به واسطه شخص ثالث تسهیل کننده را ریشه کن می کنند یعنی در اصل کنترل کامل توافق نامه را به شما می دهد.

اعتماد: هیچ کس نمی تواند هیچ یک از اسناد شما را سرقت یا از بین ببرد زیرا آنها رمزگذاری شده و با خیال راحت در یک دفتر امن و مشترک ذخیره می شوند. علاوه بر این لازم نیست به افرادی که با آنها سر و کار دارید اعتماد داشته باشید یا انتظار داشته باشید که آنها به شما اعتماد کنند زیرا سیستم بی طرفانه قراردادهای هوشمند اساساً جایگزین اعتماد می شود.

پس انداز: به لطف قراردادهای هوشمند دیگر به دفاتر اسناد رسمی، دفاتر املاک، مشاوران و بسیاری از واسطه های دیگر نیازی نیست. و به طور گسترده دیگر نیاز به پرداخت هزینه های مربوط به ارائه خدمات به آن ها نیست.

ایمنی: در صورت اجرای صحیح، هک کردن قراردادهای هوشمند بسیار دشوار است. علاوه بر این محیط های مناسب برای قراردادهای هوشمند با رمزنگاری پیچیده محافظت می شوند که این عمل اسناد شما را ایمن نگه می دارد.

کارایی: با قراردادهای هوشمند زمان زیادی صرفه جویی می کنید. به طور معمول در پردازش دستی انبوه اسناد کاغذی، ارسال یا حمل آنها به مکان های خاص و غیره زمان خود را هدر می دهید.

چه کسی قراردادهای هوشمند را خلق کرده و چه کسانی از آنها استفاده می کنند؟

قراردادهای هوشمند برای اولین بار توسط (نیک سابو) دانشمند کامپیوتر و رمزنگار در سال 1996 توصیف شد. در طی چندین سال Szabo این مفهوم را دوباره کار کرد و چندین نشریه منتشر کرد تا جایی که او مفهوم شیوه های تجارت مربوط به قانون قرارداد را از طریق طراحی پروتکل های تجارت الکترونیکی بین غریبه ها در اینترنت را ایجاد کرد.

undefined

با این حال اجرای قراردادهای هوشمند تا سال 2009 اتفاق نیفتاد. زمانی که اولین ارز دیجیتال بیت کوین همراه با بلاکچین آن ظاهر شد که سرانجام محیط مناسبی را برای قراردادهای هوشمند فراهم کرد.

این روزها، قراردادهای هوشمند عمدتا با ارزهای دیجیتال ارتباط دارند. علاوه بر این منصفانه است که بگوییم یکی بدون دیگری وجود ندارد و بالعکس. زیرا پروتکل های رمزنگاری غیرمتمرکز اساساً قراردادهای هوشمند با امنیت و رمزگذاری غیرمتمرکز هستند. آنها به طور گسترده ای در بیشتر شبکه های رمزنگاری موجود استفاده می شوند و از برجسته ترین و یکی از بیشترین ویژگی های اتریوم هستند.

نمونه هایی از استفاده از قراردادهای هوشمند

در حالی که مواضع دولت ها، تنظیم کنندگان مالی و بانک ها در سراسر جهان در مورد ارزهای دیجیتال از بسیار محتاطانه تا پذیرش دقیق متفاوت بوده است. فناوری پشت سر آنها (بلاکچین و قراردادهای هوشمند) به طور گسترده ای انقلابی پذیرفته شده است و در همه سطوح در حال اجرا است.

به عنوان مثال به تازگی، شرکت سپرده گذاری و پاکسازی سپرده گذاری (DTCC) و چهار بانک بزرگ: Bank of America Merrill Lynch، Citi، Credit Suisse و J.P. Morgan با استفاده از قراردادهای هوشمند معامله پیش فرض اعتبار را در بلاکچین توسعه یافته توسط Axoni با موفقیت معامله کردند. در این قرارداد هوشمند از اطلاعاتی مانند جزئیات معاملات فردی و معیارهای ریسک همتایان استفاده شده است که طبق اعلامیه مطبوعاتی، سطح جدیدی از شفافیت شرکا و نهادهای نظارتی فراهم شده است.

موارد مشابه در همه جا اتفاق می افتد. در این ماه کنسرسیومی متشکل از 61 بانک ژاپنی و کره جنوبی در حال آزمایش بلاکچین ریپل و قراردادهای هوشمند برای امکان انتقال پول بین مرزی بین دو کشور است. این سیستم جدید در سال 2018 راه اندازی خواهد شد. حتی Sberbank، بانکی تحت کنترل دولت روسیه در کشوری که مشهور ضد ارز رمزنگاری شده است ، بلاک چین Ethereum و قراردادهای هوشمند فعال شده توسط آن در حال آزمایش هستند.

این آزمایشات با توجه به پیوستن Sberbank به Enterprise Ethereum Alliance، یک کنسرسیوم متشکل از بیش از 100 تجارت از جمله بازیکنان برتر مانند سیسکو، BP،ING، مایکروسافت وغیره انجام شد. این اتحاد قصد دارد یک بلاکچین دقیق برای استفاده در معاملات، که در آن قراردادهای هوشمند مورد نیاز برای شرکت های خاص قابل توسعه و اجرا باشد تنظیم کند.

از آنجا که قراردادهای هوشمند در ارتباط با ارزهای دیجیتال توسعه یافته اند، هنوز هم بیشتر آنها در دنیای مالی و بانکی در حال اجرا هستند. با این وجود این تکنولوژی می تواند توسط دولت های سراسر جهان مورد استفاده قرار گیرد تا سیستم رأی دهی در دسترس و شفاف باشد. زنجیره های تأمین می توانند از آن برای نظارت بر کالاها و خودکار کردن همه کارها و پرداخت های انجام شده استفاده کنند. املاک و مستغلات، بهداشت و درمان، مالیات، بیمه و صنایع بی شمار دیگر می توانند از اجرای قراردادهای هوشمند و مزایایی که ارائه می دهند بهره مند شوند.

undefined

منفی ها

قراردادهای هوشمند یک تکنولوژي بسیار جوان است. با وجود وعده های زیاد هنوز هم می تواند مستعد مشکلات باشد. به عنوان مثال کدی که قرارداد را تشکیل می دهد باید کامل باشد و بدون اشکال باشد. این امر می تواند منجر به اشتباهات و گاهی اوقات سوء استفاده از چنین اشتباهاتی توسط کلاهبرداران شود. همانطور که در مورد هک DAO اتفاق افتاد، پولهایی که با یک اشتباه در کد آن در یک حساب هوشمند قرار می گیرند می تواند به سرقت بروند.

علاوه بر این تازگی این تکنولوژی هنوز هم سوالات زیادی را به وجود می آورد. چگونه دولت تصمیم به تنظیم چنین قراردادهایی خواهد گرفت؟ چگونه آنها مالیات می گیرند؟ اگر قرارداد نتواند به موضوع توافق نامه دسترسی پیدا کند یا اتفاق غیرمنتظره ای برای آن رخ دهد، چه اتفاقی می افتد؟ این اتفاق می افتاد که وقتی یک قرارداد سنتی منعقد می شد، می توانست در دادگاه لغو شود اما بلاکچین مطابق با سیاست "Code is Law" (کد قانون است) می باشد که مهم است قرارداد را انجام دهد.

با این وجود بیشتر این مشکلات صرفاً به دلیل جوان بودن قراردادهای هوشمند به عنوان یک تکنولوژی وجود دارد. با چنین وعده ای، مطمئناً این تکنولوژی با گذشت زمان کامل می شود. بدون شک قراردادهای هوشمند در شرف تبدیل شدن به جزء جدایی ناپذیر در جامعه ما هستند.

اتریوماتریوم
اتریوم$۱,۹۷۵.۹۶۰,۱۱۰,۱۲۴ تومان