قرارداد اختیار معامله (Option Contract) چیست؟

اختیارات به ابزارهای مالی گفته می شود که بر اساس ارزش اوراق بهادار اساسی مانند سهام مشتق هستند. قرارداد اختیارات به افراد بسته به نوع قراردادی که دارند فرصت خرید یا فروش دارایی اساسی را ارائه می دهد. برخلاف معاملات آتی دارنده ملزم به خرید یا فروش دارایی در صورت عدم تمایل نیست.

دو نوع اختیار اصلی وجود دارد که با عنوان قرارداد اختیار فروش (Put Option) و قرارداد اختیار خرید (Call Option) شناخته می شوند.

قرارداد اختیار خرید (Call Option): به دارنده این امکان را می دهد که دارایی را در یک بازه زمانی مشخص با قیمت مشخص شده خریداری کند.

قرارداد اختیار فروش (Put Option): به دارنده اجازه می دهد تا دارایی را در یک بازه زمانی مشخص با قیمت مشخص شده بفروشد.

هر قرارداد اختیار یک تاریخ انقضا دارد که دارنده باید از اختیار خود استفاده کند. قیمت اعلام شده در یک اختیار به عنوان قیمت اعمال شناخته می شود. اختیارات معمولاً از طریق کارگزاران آنلاین یا خرده فروشی خریداری و فروخته می شوند.

اختیارات یک فرآورده مالی تطبیق پذیر است. این قراردادها شامل یک خریدار و یک فروشنده هستند. جایی که خریدار برای حق اعطا شده توسط قرارداد حق بیمه اختیاری می پردازد. هر اختیار خرید دارای یک خریدار صعودی و یک فروشنده نزولی است در حالی که اختیارات فروش یک خریدار نزولی و یک فروشنده صعودی دارند.

قراردادهای اختیارات معمولاً 100 سهم اوراق بهادار اساسی را نشان می دهند و خریدار برای هر قرارداد حق بیمه پرداخت می کند. به عنوان مثال اگر یک اختیار حق بیمه 35 سنت برای هر قرارداد داشته باشد، خرید یک اختیار 35 دلار هزینه دارد. حق بیمه تا حدی بر اساس قیمت اعمال است یعنی قیمت خرید یا فروش اوراق بهادار تا تاریخ انقضا. عامل دیگر در قیمت حق بیمه تاریخ انقضا است. درست مانند یک بطری شیر در یخچال، تاریخ انقضا روزی که باید از قرارداد اختیار استفاده شود را نشان می دهد. دارایی اساسی تاریخ استفاده را تعیین می کند.

تریدرها و سرمایه گذاران به چندین دلیل اختیارات خرید و فروش را خریداری می کنند. حدس و گمان اختیارات به یک معامله گر اجازه می دهد تا موقعیت اهرمی در دارایی را با هزینه کمتری نسبت به خرید سهام دارایی حفظ کند. سرمایه گذاران ازاختیاراتی برای پوشش دادن یا کاهش ریسک در سبد سهام خود استفاده خواهند کرد. در برخی موارد دارنده اختیار می تواند هنگام خرید اختیار خرید درآمدزایی کند. اختیارات نیز یکی از مستقیم ترین راه های سرمایه گذاری در نفت هستند. برای تریدرهای اختیاری حجم معاملات روزانه و سود باز دو گزینه مهم برای تماشای تصمیمات دقیق سرمایه گذاری است.

اختیارات آمریکایی می توانند هر زمان قبل از تاریخ انقضا انتخاب شوند در حالی که اختیارات اروپایی فقط در تاریخ انقضا یا تاریخ عمل قابل استفاده هستند. عمل به معنای استفاده از حق خرید یا فروش اوراق بهادار اساسی است.

همانطور که قبلاً گفته شد اختیارات خرید به دارنده این امکان را می دهد که تا تاریخ انقضا یک تضمین اساسی را با قیمت اعلام شده اعلام کند. اگر مالک تمایلی به خرید دارایی نداشته باشد هیچ تعهدی در خرید دارایی ندارد. خطر خریدار اختیار خرید محدود به حق بیمه پرداختی است. نوسانات سهام اساسی تاثیری ندارد.

خریداران اختیارات تماس در یک سهام صعودی هستند و معتقدند که قیمت سهام قبل از انقضای اختیار بالاتر از قیمت اعمال خواهد رفت. اگر چشم انداز صعودی سرمایه گذار تحقق یابد و قیمت سهام بیش از قیمت اعمال افزایش یابد سرمایه گذار می تواند با استفاده از اختیار، سهام را با قیمت اعمال خریداری کرده و بلافاصله سهام را با قیمت فعلی بازار برای سود به فروش برساند.

سود آنها از این معامله قیمت سهم بازار است که منهای قیمت سهام اعمال به اضافه هزینه اختیاریعنی حق بیمه و هر کمیسیون کارگزاری برای ثبت سفارش است. نتیجه در تعداد قراردادهای اختیار خرید خریداری شده ضرب و سپس در 100 ضرب می شود البته با فرض اینکه هر قرارداد نشان دهنده 100 سهم باشد.

با این حال اگر قیمت سهام پایه تا تاریخ انقضا بالاتر از قیمت اعمال حرکت نکند این گزینه بی ارزش منقضی می شود. دارنده نیازی به خرید سهام ندارد اما حق بیمه پرداختی را برای خرید از دست می دهد.

فروش اختیارات خرید به عنوان نوشتن قرارداد شناخته می شود. نویسنده حق بیمه را دریافت می کند. حداکثر سود حق بیمه دریافتی هنگام فروش اختیار است. سرمایه گذار که اختیار خرید را می فروشد نزولی است و معتقد است که قیمت سهام اصلی در طول عمر گزینه سقوط خواهد کرد یا نسبتاً نزدیک به قیمت معاملات گزینه باقی خواهد ماند.

اگر قیمت سهم بازار غالب در انقضا در کمتر از قیمت اعمال باشد این اختیار برای خریدار اختیار خرید بی ارزش منقضی می شود. فروشنده اختیار حق بیمه را به عنوان سود خود به جیب می زند. این اختیار استفاده نمی شود زیرا خریدار اختیار نمی تواند سهام را با قیمت اعمال بالاتر یا مساوی با قیمت بازار خریداری کند.

با این حال ، اگر قیمت سهم بازار در پایان مدت انقضا بیش از قیمت اعمال باشد فروشنده اختیار باید سهام را با آن قیمت اعمال کمتر به خریدار اختیار خریداری کند. به عبارت دیگر فروشنده یا باید سهام موجودی خود را بفروشد یا سهام را با قیمت بازار غالب بخرد تا به خریدار اختیار خرید بفروشد. نویسنده قرارداد متحمل ضرر می شود. میزان ضرر و زیان بستگی به قیمت تمام شده سهامی دارد که آنها باید برای تأمین سفارش اختیار استفاده کنند به علاوه هزینه های سفارش کارگزاری اما حق بیمه دریافتی آنها کمتر است.

اختیارات فروش از جمله سرمایه گذاری هایی است که خریدار معتقد است قیمت بازار سهام در زیر یا قبل از تاریخ انقضا اختیار به زیر قیمت اعمال سقوط خواهد کرد. بار دیگر دارنده می تواند سهام را بدون تعهد فروش در قیمت اعمال اعلام شده برای هر سهم تا تاریخ اعلام شده بفروشد.

از آنجایی که خریداران اختیارات فروش می خواهند قیمت سهام کاهش یابد، هنگامی که قیمت سهام پایه زیر قیمت اعمال باشد اختیار فروش سودآور است. اگر قیمت غالب بازار در پایان مدت انقضا کمتر از قیمت اعمال باشد سرمایه گذار می تواند قیمت خود را اعمال کند. در صورت تمایل به جایگزینی در اختیار داشتن این سهام ممکن است آنها را در بازار آزاد خریداری کنند.

سود آنها از این معاملع قیمت اعمال کمتر از قیمت فعلی بازار است. به علاوه هزینه ها از جمله حق بیمه و هر کمیسیون کارگزاری برای ثبت سفارش. نتیجه در تعداد قراردادهای اختیار خریداری شده ضرب می شود شده سپس در 100 ضرب می شود. با فرض اینکه هر قرارداد نشان دهنده 100 سهم باشد.

فروش اختیارات فروش به عنوان نوشتن قرارداد نیز شناخته می شود. یک نویسنده اختیار فروش، اعتقاد دارد که قیمت سهام پایه ثابت خواهد ماند و یا در طول عمر اختیار افزایش خواهد یافت و باعث می شود سهام آنها صعودی باشد. در اینجا خریدار اختیار حق دارد فروشنده را وادار کرده و سهام دارایی اساسی را باقیمت اعمال در انقضا خریداری کند.

اگر قیمت سهام پایه تا تاریخ انقضا بالاتر از قیمت اعمال بسته شود اختیار فروش بی ارزش منقضی می شود. حداکثر سود نویسنده حق بیمه است. این اختیار اعمال نمی شود زیرا خریدار اختیار در صورت افزایش قیمت بازار سهام را با قیمت پایین تر از سهام نمی فروشد.

خطر برای نویسنده اختیار فروش هنگامی اتفاق می افتد که قیمت بازار به زیر قیمت اعمال برسد. اکنون پس از انقضا، فروشنده مجبور می شود سهام را به قیمت اعمال خریداری کند. بسته به میزان استهلاک سهام، ضرر نویسنده می تواند قابل توجه باشد.

فرض کنید سهام مایکروسافت (MFST) با قیمت 108 دلار برای هر سهم معامله شود و شما اعتقاد دارید که ارزش آنها افزایش می یابد. شما برای بهره مندی از افزایش قیمت سهام تصمیم به خرید اختیار خرید می گیرید.

شما یک اختیار خرید با قیمت اعمال 115 دلار برای یک ماه در آینده با قیمت 37 سنت برای هر سهم خریداری می کنید. کل هزینه نقدی شما 37 دلار برای موقعیت به علاوه کارمزد و کمیسیون (0.37 * 100= 37 دلار) است.

اگر سهام تا 116 دلار افزایش یابد از آنجا که شما می توانید از این اختیار استفاده کنید تا سهام را با قیمت 115 دلار برای هر سهم به دست آورید و بلافاصله آن را با قیمت 116 دلار برای هر سهم مجدداً بفروشید، ارزش اختیار شما 1 دلار می باشد. از آنجا که 37 سنت پرداخت کردید و 1 دلار درآمد کسب کردید، وضعیت سود اختیار 170.3٪ خواهد بود که بیشتر از 7.4 درصد افزایش قیمت سهام پایه از 108 دلار به 116 دلار در زمان انقضا است.

به عبارت دیگر سود از نظر دلار 63 سنت یا 63 دلار خالص خواهد بود زیرا یک قرارداد اختیار نشان دهنده 100 سهم است (1$ - 0.37 * 100= 63$)

اگر سهام به 100 دلار سقوط می کرد اختیار شما بی ارزش منقضی می شود و 37 دلار از حق بیمه خارج می شد. نکته مثبت این است که شما 100 سهم را با قیمت 108 دلار خریداری نکرده اید که در ازای هر سهم 8 دلار یا 800 دلار ضرر خواهد داشت. همانطور که مشاهده می کنید اختیارات می توانند خطر نزولی شما را کاهش دهند.